Märklin 37983 Stoomlocomotief 2-8-4 Berkshire
Märklin 37983 Stoomlocomotief 2-8-4 Berkshire
LET OP: Kies bij betalen voor de optie: Betalen bij afhalen
Een aanbetaling is NIET nodig!
Betalen en afhalen of opsturen geschied binnen 30 dagen na uitlevering door Märklin.
Stoomlocomotief met as-indeling 2-8-4 'Berkshire' van de Southern Pacific. Kleur diepzwart. Locomotiefnummer 3505. Model zoals in dienst tussen 1945 en 1950. Eén van de 25 locomotieven die gebouwd werden met de opvallende Coffin-voorverwarmer.
De bijzondere "Coffin- Berkshires".
Er zijn in de USA niet zoveel stoomlocomotieven die, net als bijvoorbeeld de 'Big Boy', legendarisch werden. Maar de sterke 'Berkshires' werden dat beslist wel. Ze waren een product van de 'Gouden jaren Twintig' en brachten de positieve stemming die na de Eerste Wereldoorlog in de Verenigde Staten heerste tot uitdrukking. De economie bloeide in die tijd en de spoorwegen moesten steeds meer goederen steeds sneller vervoeren naar alle delen van het land. De in meerdere duizendtallen gebouwde 'Mikado's' konden deze uitdaging niet aan. Daardoor ontstond in 1925 de zogenaamde Super Power Stoomloc. Ze werd ontwikkeld door de firma LIMA Locomotive Works en bracht, door de montage van een twee-assig naloopstel en de daarmee gepaard gaande vergrote vuurkist, een enorme vermogensstijging op de baan. Omdat deze supersterke locomotieven voor het eerst door de Berkshire Mountains aan de oostkust van de USA reden noemde men de vertegenwoordigers van dit bouwtype voortaan 'Berkshires'. Met hun vermogen van maximaal 4000 pk en topsnelheden van ver over de 100 kilometer veroverden deze locomotieven veel Amerikaanse spoorwegen. LIMA maakte met de benaming Super Power Loc reclame voor deze machines waarvan er meer dan 600 gebouwd werden. Een werkelijk stoer uitziende versie waren de 25 aan de Boston & Maine Railroad geleverde Berkshires. Deze bezaten een zogenaamde 'Coffin' voorverwarmer die in de vorm van een U aan het front van de rookkamer gemonteerd was. Coffin is de naam van de fabrikant en heeft niets te maken met de betekenis 'grafkist'. Tien van deze ongewoon uitziende Berkshires beëindigden in de jaren na 1945 uiteindelijk hun loopbaan bij de Southern Pacific Railroad. Helaas bleef van deze Coffins geen enkel exemplaar behouden. Desondanks kan men zelfs tegenwoordig nog twee van deze reuzen onder stoom beleven. De in Michigan gehuisveste Berkshire 1225 werd in 2004 zelfs nog een internationale filmster. Ze speelde een hoofdrol in de levendige kinderfilm 'De Polar-Express' die ook in Duitsland miljoenen kijkers in haar ban hield.
Model: Met digitale mfx+ decoder en uitgebreide licht- en geluidsfuncties.
Geregelde hoogvermogensaandrijving met vliegwiel in de ketel. Vier aangedreven assen waarvan drie assen via koppelstangen aangedreven worden. Met antislip banden. Locomotief en tender zijn grotendeels van metaal vervaardigd. Standaard voorzien van rookgenerator met snelheidsafhankelijke, dynamische rookuitstoot die digitaal bediend kan worden. Met de rijrichting wisselend frontsein met één lamp aan zowel locomotief als tender. Deze verlichting brandt analoog en is digitaal bedienbaar. Met verlichting in het machinistenhuis, verlicht treinnummer en met flakkerend vuur in de vuurkist, alles apart digitaal te bedienen. Verlichting met warm-witte en rode lichtdiodes (LED). Met buffercondensator. Tussen loc en tender zit een verstelbare mee-verende kortkoppeling. Achter de tender is een mee-verende kortkoppeling in een NEM-schacht gemonteerd. Met zittende figuren van een machinist en een stoker. Leidingen om onder het machinistenhuis te plaatsen als los te monteren onderdelen meegeleverd.
Lengte ca. 31,3 cm.
Highlights
- Volledig nieuw ontworpen model.
- Zeer fijn gedetailleerd metalen model.
- Met veel apart gemonteerde detailonderdelen.
- Standaard voorzien van rookgenerator met snelheidsafhankelijke dynamische rookuitstoot.
- De verlichting in het machinistenhuis kan digitaal bediend worden.
- Met figuren van een machinist en een stoker die in het machinistenhuis zitten.
- Met speelwereld mfx+ decoder en uitgebreide licht- en geluidsfuncties.
- Met buffercondensator voor het overbruggen korte stroomloze railsecties.
Reclame- en speciale producten
Grootbedrijf
We kijken terug naar de tweede helft van de 19e eeuw. De spoorwegen veranderen met adembenemende snelheid het verkeerssysteem van de Verenigde Staten van Amerika en dragen er in belangrijke mate aan bij van de USA het land van de onbegrensde mogelijkheden te maken. Ook de ontwikkeling van de stoomlocomotief verloopt in een adembenemend tempo. Steeds groter, sneller en sterker is het motto. Hierbij werden nieuwe locomotieven vaak genoemd naar de gebieden waar ze dienst deden. De bouw van een machine met vier aangedreven assen met een voorloop- en een naloop as betekende een mijlpaal in het goederenverkeer. Hierdoor bereikte men niet alleen een betere loop door bogen maar ook kon hierdoor, in vergelijking tot de locomotieven zonder voor- en naloop as, een langere ketel geplaatst worden waarbij een langere vuurkist ook een groter vermogen opleverde. Omdat de drijfassen nu voor de vuurkist geplaatst waren konden de wielen groter uitgevoerd worden. Hierdoor werden ook hogere snelheden mogelijk. In 1897 leverde de Amerikaanse firma Baldwin 20 machines van dit type aan Japan. Ter ere van de Japanse keizer noemde men dit model "Mikado". Inderdaad waren deze locomotieven toentertijd de sterkste Japanse stoomlocomotieven. Tegelijkertijd begon de zegetocht van dit model in de USA en later ook in veel andere landen over de hele wereld. Het Duitse type 41 is één van de meest succesvolle voorbeelden. In de USA bereikten de Mikado's na de Eerste Wereldoorlog al snel het eind van hun mogelijkheden. In de gouden jaren '20 bloeide de economie en de grote spoorwegmaatschappijen vochten om klanten. Steeds meer goederen moesten steeds sneller getransporteerd worden. Daarom ontwikkelde Lima Locomotive Works in 1925 de eerste 'Super-Power-Locomotive' op basis van de "Mikado". Met deze benaming werd ook reclame gemaakt. Ze bezat een aanzienlijk vergrote vuurkist die daardoor, in vergelijking met de Mikado's, het vermogen van de ketel fors groter maakte. Om binnen de grens van de maximum aslast te blijven monteerde men in plaats van de naloop-as een twee-assig draaistel. Het prototype werd op de hoofdbaan van de Boston & Albany Railroad (B&A) intensief getest. Dit traject, dat dwars door de aan de oostkust liggende Berkshire Mountains liep, was van een dochtermaatschappij van de beroemde New York Central Railroad. Hierbij bleek een duidelijke verbetering van het vermogen vergeleken bij twee oudere Mikado's. De B&A was zo onder de indruk van de locomotief dat men onmiddellijk 25 exemplaren bestelde. Andere spoorwegmaatschappijen volgenden waarbij al snel de bijnaam "Berkshire" in zwang kwam. Uiteindelijk bevolkten meer dan 600 Berkshires de sporen van de USA. De laatste machines werden pas in 1949 gebouwd. De meeste Berkshires waren volgens het gangbare locomotiefontwerp gebouwd met haaks op de rookkamer gemonteerde oppervlakte voorverwarmers. Daarentegen baarden de 25 in de jaren 1928/29 voor de Boston & Maine (B&M) gebouwde machines opzien met hun ongewone 'Coffin' voorverwarmers. Deze waren U-vormig en werden met de voorkant tegen de rookkamer geplaatst. Dit leidde ertoe dat men, als je van voren naar de locomotief keek, het gevoel had in een donker gat te kijken. De naam Coffin- (vertaald grafkist) voorverwarmer had hier overigens niets mee te maken maar was de naam van de fabrikant. Tien van deze 'Coffin-Berkshires' werden door de B&M in 1945 verkocht aan de Southern Pacific Railroad (SP) in het westen van de USA. Deze firma moest een plotselinge verhoging in het verkeersaanbod het hoofd bieden. Geheel volgens het kleurenschema voor stoomlocomotieven van de S&P werden de rookkamers en de Coffin voorverwarmers zilverkleurig gelakt. Dit betekende een aanmerkelijke verbetering van het uiterlijk. Helaas eindigde de inzet bij de S&P binnen een paar jaar en alle Coffins werden verschroot. Desondanks kan men tegenwoordig nog talrijke Super Power Berkshires in musea bewonderen. Twee daarvan zijn zelfs dienstvaardig. Loc 765 van de voormalige Nickel-Plate-Road en loc 1225 die LIMA in 1941 bouwde voor de Pere Marquette Railroad getuigen vele jaren later onder stoom nog steeds van één van de belangrijkste hoofdstukken uit de geschiedenis van de spoorwegen in de USA.